4 Temmuz 2012 Çarşamba

Yarın hep aynıdır sorun da burada.

düşüncelerini okuyabiliyorum artık ve yarın bizim için ne olacağını da az çok tahmin edebiliyorum uzun zamandan beri kendimi bu kadar ruhsuz hissetmemiştim
olgunluk böyle bir şey olsa gerek diyorlar
acı çekiyorsun uğruna neler neler feda ediyorsun ve sonra ne oluyor biliyor musun zamanla çaresizliğe gömülüp  unutuyorsun.Hepsi bu hepsi bu kadar...
bu ara iyi insanlar tanıdım farklı bir tatil oldu benim için yüreği nasır tutmuş insanlarla konuştum yaşça büyükler benden ama kaderleri ve kederleri ortak büyük acılar dinledim değişik hayatlar... insanın kendine işkence etmek için kullanmak isteyeceği bir şey hep bulunur başkalarının hislerini paylaşırsın; o ümitsizliği
pes edip vazgeçmenin kolaylığını dinlersin.

Yine de hani
Konuştukça azalıyor insanın yalnızlığı

Bugün yine aklımdan geçtin ama artık öyle sık sık uğramıyorsun git gide azalıyor değerin içimde ne kadar uzak olursak o kadar iyi artık.
Artık...

ve artık seni sevmenin daha az bir cesaret istediği bir devirde senden nefret ediyorum...



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder